Home STRUKTURA WODY

 

Woda jest związkiem chemicznym, składającym się z dwóch atomów wodoru i atomu tlenu. Nie są one ułożone liniowo, tylko tworzą kształt litery V. W związku z konfiguracją elektronów  tlenu (Is2 2s2 2p4), 6 elektronów z zewnętrznej powłoki tworzy po jednym wiązaniu kowalencyjnym z każdym atomem wodoru oraz dwie wolne pary elektronów. Strukturę cząsteczki wody można lepiej zrozumieć, jeśli porówna się ją  z perfekcyjna, tetraedyczną (kat wiązania około 109.5°) cząsteczką metanu (CH4).

 

 

Atomy wodoru są połączone z tlenem wiązaniami kowalencyjnymi. Duża różnica elektro-ujemności pomiędzy tymi pierwiastkami powoduje przesuniecie par elektronowych w kierunku atomu tlenu. W wyniku tego procesu cząsteczka wody staje się dipolem. Dzięki obecności ładunków dodatnich i ujemnych pojedyncza cząsteczka może łączyć sie z innymi cząsteczkami znajdującymi się w pobliżu, tworząc nietrwałą sieć - atom wodoru, należący do jednej cząsteczki wody, jest przyciągany przez parę elektronów z zewnętrznej powłoki atomu tlenu cząsteczki sąsiedniej, w efekcie powstaje tzw. wiązanie wodorowe. Dzięki wiązaniu wodorowemu, dwie sąsiednie molekuły zbliżają sie do siebie na odległość 1.76 x 1010 m.

Wiązanie wodorowe w zasadniczy sposób wpływa na strukturę i właściwości wody. W stanie stałym (lód), dzięki tworzeniu się wiązań wodorowych, powstaje uporządkowana struktura krystaliczna o symetrii heksagonalnej - cząsteczki tworzą  „luźne” sześciokąty o dużych, wolnych przestrzeniach. Dzieje się tak, ponieważ atomy wodoru starają się ustawić jak najbliżej atomu tlenu, przez który są przyciągane, a jednocześnie jak najdalej od innych atomów wodoru, przez które są odpychane. Odstępy pojedynczych cząsteczek wo¬dy wbudowanych w siec krystaliczną są większe niż w cieczy, dlatego gęstość lodu jest mniejsza niż gęstość wody i lód pływa po wodzie. Zamarzając woda zwiększa swoją objętość o 9%. Jest to odmienne zachowanie niż większości substancji.

Woda w stanie ciekłym ma częściowo uporządkowaną strukturę, w której agregaty cząsteczek związanych wodorowo ulegają nieustannemu procesowi tworzenia się i rozpadowi. Podczas parowania następuje zerwanie wiązań wodorowych - woda występuje w postaci wolnych cząsteczek H20.

Pojęcie krystalizacji różnych cząsteczek w świat naukowym jest znane od bardzo dawna. Wykonuje się to również z wodą. Jakości kryształu zawsze świadczy o jakości wody, jej ułożeniu molekuł oraz czystości. Poniżej zdjęcia kryształów wody z różnych zakątków świata:

 

 

Sławny japoński fotograf kryształów (Emoto) sfotografował kryształ wytworzony na bazie wody jonizowanej z urządzenia Aquarion. Poniżej wynik który nie podlega dyskusji. Kształt heksagonalny!

 

 

 

 

Jak ostatnio odkryto, woda posiada czwarty stan skupienia pomiędzy 0° a 60° C, który nazwano płynnym stanem krystalicznym. Jest to ta postać strukturalna, która charakteryzuje zarówno morza, jak i każdą żywą istotę. W tym stanie skupienia woda posiada specjalny ładunek  magnetyczny, który prawdopodobnie jest podstawą  ,,komunikacji molekularnej".
Woda stanowi prawie 70% ludzkiego organizmu - zachowując się jak dipolowa cząsteczka, otacza każdy anion i kation unikalna strukturę sieci, tworząc tzw. wodne klastery które oczywiście zajmują znacznie większą przestrzeń, niż rozpuszczone w nich cząsteczki. Wodne klastery posiadają również swoją własną częstotliwość rezonansową. Dzięki temu mogą się rozpadać. W ten sposób mogą być również uwalniane i usuwane z organizmu szkodliwe substancje. Jest to interesujący fenomen, gdyż wodne klastery istnieją nawet wtedy, gdy cząsteczki, dookoła których powstały, są juz rozpuszczone. W ten sposób moż¬na spojrzeć na wodę jak na nośnik informacji. ,,Wspomnienie" rozpuszczonych substancji odgrywa ważną rolę, m.in. w rozwoju alergii. Dlatego nie wystarczy usuniecie samego alergenu z organizmu, również powinna być ,,usunięta" informacja dotycząca tego alergenu. Najłatwiejszym sposobem, by to uczynić, jest terapia biorezonansowa.